Slag om de Zaan - Heren De Voorganck
14-06-2010 Een bemoedigende zon aan die typische, Zaanse lucht. Een wind als steun in onze rug. Aan de weersomstandigheden zou het in elk geval niet liggen. En ook wij waren er klaar voor. Klaar voor die strijd, voor de Slag om de Zaan. Ondanks het gemis van roeimaat Herman (en niet alleen vanwege zijn zonnebrandcrème factor 46). En ondanks het feit dat we niet in onze vertrouwde sloep De Voorganck roeiden, maar in de snelle d’Isela. We hadden er alle vertrouwen in!
Rustige start
De start was - wat zal ik zeggen - een variant tussen `drie lange slagen` en `drie kortere slagen`. Maar we kwamen redelijk goed op gang. Het was even wennen aan de situatie. We haalden niet in, maar werden ook niet ingehaald. Richting de Lassie fabriek begonnen we pas goed in de race te komen. Sloepen werden ingehaald, de eerste omkeer verliep strak.
Keerpunt
Na het keerpunt kregen we flinke wind tegen. Met kracht werden de riemen door de dikke lucht geslagen. Dit werd zwaar. Een aanmoediging van het damesteam d'Isela bracht ons weer een tandje hoger. We begonnen flink in te halen; we gingen als een speer!
Vlak voor de brug in Zaandam kregen we een flashback ‘Schuitegat'; minimaal zes sloepen klaar om onder een brug te roeien. Gevloek, getier, gekletter......
Eindstrijd
De laatste 25 minuten, na het laatste keerpunt, ging lekker. De sloep voor ons koos de verkeerde brug. An other one down! Toch bleef het tot het laatste moment nog vechten voor een goede plaats. Maar, je voelt de finish, het einde in zicht. Stuurman Sander: ‘Kom op! Nog 10 slagen!' En daar gingen we, bikkelend, schuimbekkend, kreunend, steunend....om na 3 (!) slagen over de finish te glijden! Resultaat? Een tevreden 15e plek.
